Sabahtan Kalma Amca

Sabah erken saatler. Metrobüs bekliyorum. Ben gözümü açıyorum, o inadına kapanıyor; vücudun en asi organı.

adimetrobus

Metrobüs geldi. “Oturamazsam binmemciler*”in önünden süzülerek metrobüse sızdım. Tıpısss tıpısss gidiyoruz. İnceden bir koku aldım. İspirto kokuyor. Yok böyle bir koku. Kafamı, saat 4 yönüne doğru çevirdim.

Burnumun dibinde bir sarhoş! Sabahtan kalma bir amca! (Sarhoşlara bir lafım yok; sarhoşlar beni kınamasın:)

Etraftaki insanlar yavaş yavaş uzaklaşmaya başladı. Amcanın etrafında, koruma kalkanı almış Mario gibi boş bir alan oluştu. Ama ben, o kadar tembelim ki adamın yanından, başka bi yere geçmeyi bile düşünmedim. Bir süre daha sarhoş ve miskin olarak yerlerimizden kımıldaman yol aldık. Amca, güneşe bakıp gözlerini kısarken, değişik burun hareketleri yapmaya başladı. Sniff sniff, snüff sünüff, snöff snöff!!

La noliii!! Olamaz, hayır olamaz!!! Saniyenin onda biri bir sürede bulunduğum yeri terk etmem şart! Yoksa amca suratıma… haaaaapşurdu bile. Ne diyim amca ben sana! Ne diyim! Timsah çenelerinde kitlenesin.

Camdan içeri süzülen güneş ışınlarında asılı kalan tükürük zerrecikleri bana bakıyor, ben onlara.

Ve biraz geç de olsa, stense çökerek oradan uzaklaşıyorum.

Oturamazsam binmemciler:
Bunlar, metrobüse genellikle ilk durakta binerler. Metrobüste, yayla kadar ayakta durulacak yer olsa bile, boş koltuk kalmazsa içeri adımını atmayan, ehli keyf insan modelleridir.

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under metrobus

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s