Var Var! Bi’ Şeyler Var!

Vapur Haydarpaşa’ya yanaştı. Sanki karaya ilk kez ayak basacakmışız gibi iskele görevlisinin zincirleri açmasını bekliyoruz. Zincirler açıldı.

Huraaaa!!!!!

Aradan biri çıkıp kazara cihad ilan etse, Viyana kapılarına bile dayanırız yemin ediyorum. Öyle bir şevk, öyle bir gaz…

Trendeyim. Tam olarak 52 dakikalık bir yolum var. Az biraz kitap okudum; sıkıldım. Az biraz Uykusuz okudum; Ersin’e gelmeden yol bitti. İnmek üzereyim. Kapının önünde ben hariç 3 kişi bekliyor; 60-70 yaşlarında bir amca, 25 yaşlarında bir kız ve bir erkek. Kapı açılır açılmaz hep beraber ineceğiz. Ama nasıl?

tren1

Kapı açıldı. Kız arkadaş hafif kenara çekildi, yaşlı amcaya yol verdi.
Daha sonra erkek arkadaş, kız arkadaşın yolundan hafif çekildi; kıza yol açtı.
Son olarak erkek arkadaş indi.

Devlet balolarındaki konsantre nezaket gösterileri bok yemiş.
Kafalara vurula vurula öğretilen kuralların soğukluğundan eser yok.
Hepsi gerçek.
Valla.

Tabi, o anın duygusallığına gark olup, trenden inmeyi unutmadım.
Sonra ben de indim.

Reklamlar

Yorum bırakın

Filed under Bazen Tren

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s